Lin ozdobny i stawowy

Lin (Tinca tinca) — spokojny mieszkaniec dna stawu

Lin to ryba dyskretna. Nie podpływa do powierzchni, nie atakuje innych ryb, nie kopie dna jak karp. Spędza większość czasu przy dnie, w roślinności, mule, w cieniu. Dla wielu posiadaczy stawów to właśnie zaleta — lin jest „dnia stawu”, zjada to, czego inne ryby nie wybierają, i utrzymuje ekosystem w równowadze.

Lin stawowy (forma dzika) — ciemny, oliwkowo-zielony, czasem prawie czarny grzbiet. Naturalna, polska forma.

Lin ozdobny (lin złoty) — żółto-pomarańczowa odmiana barwna, świetnie widoczna w stawie. Niektóre osobniki mają intensywnie czerwoną barwę. Wizualnie wygląda bardzo efektownie, zwłaszcza w stawie z ciemną wodą.

Parametry hodowli:

• Rozmiar: w stawie ozdobnym 25–50 cm
• Minimalna objętość oczka: 3–5 m³ na sztukę
• Głębokość: minimum 1 m, do zimowania 1,2 m+
• Karma: tonąca — lin żeruje przy dnie. Karmy pływające go ominą.
• Temperatura: szeroka tolerancja, odporny na niskie zawartości tlenu (znacznie bardziej niż jesiotry czy koi)

Lin świetnie sprawdza się jako uzupełnienie obsady w stawie z karpiami koi lub karasiami — wykorzystuje inną „warstwę” pokarmową (dno), nie konkurując z rybami żerującymi przy powierzchni. Jest też stosunkowo odporny na słabsze warunki tlenowe — jeśli masz staw bez wydajnego napowietrzania, lin przetrwa tam, gdzie inne ryby mogłyby mieć kłopoty.

Ceny zależne od wielkości i formy (stawowa vs. ozdobna) — formy złociste są nieco droższe od dzikich.